Πόσο διαρκεί ένας αισθητήρας γλυκόζης (CGM)

Ένας αισθητήρας γλυκόζης λειτουργεί για περιορισμένο αριθμό ημερών, που ορίζει ο κατασκευαστής. Οι διαδερμικοί αισθητήρες, που έχουν λεπτό νήμα κάτω από το δέρμα, λειτουργούν συνήθως από 7 έως 15 ημέρες [1]. Η συσκευή μετρά τον χρόνο που πέρασε και σε ειδοποιεί όταν πλησιάζει στο τέλος, ώστε να ετοιμάσεις νέο αισθητήρα. Ανεξάρτητα από τον τύπο, κάθε αισθητήρας χρειάζεται στην αρχή μια σύντομη περίοδο προθέρμανσης, στη διάρκεια της οποίας δεν εμφανίζει ακόμη τις εκτιμώμενες τιμές γλυκόζης [2].

Οι εμφυτεύσιμοι αισθητήρες, που τοποθετούνται κάτω από το δέρμα από γιατρό, λειτουργούν έως έναν χρόνο, όπως δείχνει η παρακάτω εικόνα [3].

Όταν ο αισθητήρας φτάσει στο τέλος της διάρκειας ζωής του, σταματά να μεταδίδει τιμές, και η εφαρμογή ή ο αναγνώστης δείχνει ότι έληξε. Κατά κανόνα, το σύστημα σε προειδοποιεί εκ των προτέρων, λίγες ώρες ή μία ημέρα πριν, ώστε να μη σε πιάσει απροετοίμαστο [1].

Από εκείνη τη στιγμή δεν λαμβάνεις πια νέες τιμές. Για να συνεχίσεις την παρακολούθηση, πρέπει να εφαρμόσεις νέο αισθητήρα αν είναι διαδερμικός, ή να πας στον γιατρό για να αντικατασταθεί ο εμφυτεύσιμος. Αν χρειαστεί να πάρεις θεραπευτική απόφαση στο διάστημα χωρίς αισθητήρα, θα πρέπει να ελέγξεις τη γλυκόζη σου με μετρητή.

Επισήμως, όχι. Ο αισθητήρας σταματά αυτόματα μόλις τελειώσει η εγκεκριμένη περίοδος χρήσης, επειδή έτσι τον έχει προγραμματίσει ο κατασκευαστής [1]. Δεν υπάρχει ασφαλής ή αποδεκτός τρόπος να παρατείνεις τη χρήση του πέρα από τον εγκεκριμένο χρόνο. Κάθε προσπάθεια να τον αναγκάσεις να συνεχίσει δίνει τιμές που δεν μπορείς να εμπιστευτείς, οπότε δεν μπορείς να στηρίξεις σε αυτές θεραπευτικές αποφάσεις.

Προς το τέλος της διάρκειας ζωής, η ακρίβεια της μέτρησης μειώνεται έτσι κι αλλιώς. Το ένζυμο που χρησιμοποιούν οι διαδερμικοί αισθητήρες αποδομείται, ενώ στην επιφάνεια λειτουργίας συσσωρεύονται κάθε λογής πρωτεΐνες και κύτταρα [4]. Για την ασφάλειά σου, χρησιμοποίησε κάθε αισθητήρα μόνο μέσα στη διάρκεια λειτουργίας που ενέκρινε ο κατασκευαστής.

Οι διαδερμικοί αισθητήρες μετρούν τη συγκέντρωση της γλυκόζης με τη βοήθεια μιας ουσίας, ενός ενζύμου, που καταναλώνεται σταδιακά. Καθώς περνούν οι μέρες, το ένζυμο αυτό εξασθενεί και το σήμα γίνεται λιγότερο ακριβές. Αυτός είναι ο κύριος λόγος του χρονικού ορίου χρήσης που επιβάλλει ο κατασκευαστής [1].

Επιπλέον, το σώμα αντιδρά στο ξένο αντικείμενο που μπήκε κάτω από το δέρμα. Ορισμένες πρωτεΐνες και κύτταρα μαζεύονται γύρω από το νήμα και σχηματίζουν ένα λεπτό στρώμα, που εμποδίζει τη γλυκόζη να φτάσει στον αισθητήρα [4]. Σε αυτό προστίθεται το ότι και η κόλλα και η μπαταρία έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής.

Ναι. Οι εμφυτεύσιμοι αισθητήρες λειτουργούν πολύ περισσότερο, ακριβέστερα έως έναν χρόνο, σε σύγκριση με τους διαδερμικούς, που γενικά διαρκούν έως δύο εβδομάδες [3]. Οι εμφυτεύσιμοι αισθητήρες χρησιμοποιούν διαφορετική μέθοδο μέτρησης, πιο ανθεκτική στον χρόνο [5].

Βρίσκονται 2–3 mm κάτω από το δέρμα και χρησιμοποιούν πομπό που μπορεί να αφαιρεθεί ανά πάσα στιγμή. Έτσι αποφεύγονται τα δερματικά προβλήματα από την κόλλα και ο κίνδυνος τυχαίας αποκόλλησης. Από την άλλη, απαιτούν μια μικρή επέμβαση στο ιατρείο, όπου το ιατρικό προσωπικό τοποθετεί τον αισθητήρα και, στο τέλος, τον αφαιρεί [5].

Εξαρτάται από τον τρόπο κατασκευής του συστήματος. Στους σύγχρονους διαδερμικούς αισθητήρες, ο αισθητήρας και ο πομπός αποτελούν ένα ενιαίο κομμάτι. Ως αποτέλεσμα, όταν τελειώσει ο χρόνος χρήσης, πρέπει να πετάξεις ολόκληρη τη μονάδα ως αιχμηρό απόβλητο, σε σκληρό δοχείο, ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή, και να εφαρμόσεις νέα. Στα παλαιότερα συστήματα, όπου ο αισθητήρας και ο πομπός είναι χωριστά κομμάτια, αντικαθίσταται μόνο ο αισθητήρας, ενώ ο επαναχρησιμοποιήσιμος πομπός κρατιέται και προσαρμόζεται ξανά στον νέο αισθητήρα.

Ο εμφυτεύσιμος αισθητήρας αφαιρείται και τοποθετείται νέος, γενικά στο άλλο χέρι. Ο πομπός που φοριέται πάνω από το δέρμα είναι επαναχρησιμοποιήσιμος. Ως γενικός κανόνας, το μέρος που είναι σε επαφή με το σώμα είναι εκείνο που λήγει και αντικαθίσταται. Τα επαναχρησιμοποιήσιμα ηλεκτρονικά μέρη κρατούνται όποτε το επιτρέπει η κατασκευή του συστήματος.